فرایندهای بی هوازی شامل فرایندهایی هستندکه در غياب اکسيژن محلول توسط ميکروارگانيسم ها اتفاق مي افتد. در روشهاي بيولوژيکي تصفيه فاضلاب از اين فرآيندها استفاده مي شود. تصفیه بی هوازی شامل مجموعه ای از فرایندهای میکروبیولوژی است که ترکیبات آلی را به متان و دی اکسید کربن تبدیل می نماید و جامدات فرار را، بسته به شرایط بهره برداری، 35 تا 60 درصد کاهش می دهد. هضم بی هوازی از مدتها قبل برای تثبیت لجن فاضلاب به کار گرفته می شد. روش UASB ، FBR ،ASBR نمونه هايي از روش هاي بي هوازي تصفيه فاضلاب هستند. در سپتيک تانک ها به سبب عدم وجود اکسيژن محلول کافي فرآيند هاي بي هوازي بيولوژيکي غالب هستند.

در فرایندهای هوازی تصفیه ی فاضلاب، هرچه بار آلی ورودی به سیستم بیشتر باشد (میزانBOD وCOD فاضلاب ورودی بیشتر از1000 mg/l باشد)، میزان هوای مورد نیاز جهت تصفیه فاضلاب افزایش یافته و در نتیجه هزینه های مربوط به بهره برداری نیز افزایش می یابد.

همچنین غلظت زیاد مواد آلی سبب تولید مقدار زیادی لجن می شود که هضم و دفع آن می تواند مشکلات بهره برداری زیادی را به همراه داشته باشد. با توجه به اینکه در فرایندهای بی هوازی (به دلیل تفاوت در نوع میکروبیولوژی و سینتیک تجزیه و جذب مواد آلی نسبت به فرایندهای هوازی) میزان لجن تولیدی حدود 30-20 برابر کمتر بوده و همچنین نیازی به هوادهی سیستم نمی باشد، لذا استفاده از این سیستم ها جهت تصفیه ی فاضلاب های دارای بار آلی زیاد نظیر صنایع غذایی، سبب ایجاد راندمان بالایی در تصفیه¬ی فاضلاب خواهد شد.
لازم به ذکر است که در فرایندهای بی هوازی تصفیه ی فاضلاب کامل نشده و فقط بار آلی ورودی تا حد بسیاری کاهش می یابد، بنابراین استفاده از فرایندهای هوازی متعاقب سیستم بی هوازی جهت رسیدن به استانداردهای مورد نظر پساب خروجی ضروری است.

فرایندهای بی هوازی